Wat is IBI?
IBI is de jaarlijkse gemeentelijke onroerendezaakbelasting in Spanje: vergelijkbaar met de Nederlandse OZB. De gemeente int hem — niet de centrale fiscus — en het bedrag is een percentage van de kadastrale waarde van je pand.
IBI (Impuesto sobre Bienes Inmuebles) is een lokale heffing geregeld in Real Decreto Legislativo 2/2004, de geconsolideerde wet op de lokale financiën (artikelen 60-77). De eigenaar betaalt — niet de huurder — aan de gemeente waar het pand staat. Het is een van de grootste inkomstenbronnen van Spaanse gemeentes.
De grondslag is de kadastrale waarde, vastgesteld door de Dirección General del Catastro. Het tarief wordt door elke gemeente bepaald binnen de wettelijke grenzen: voor stedelijke panden tussen 0,4% minimum en 1,10% maximum, uitbreidbaar tot 1,30% in provinciehoofdsteden met openbaar vervoer. Daardoor verschilt IBI sterk tussen Marbella, Pollença en Barcelona — zelfde woning, ander tarief.
Je betaalt één keer per jaar, in een periode die elke gemeente zelf bepaalt (meestal tussen mei en november). De meeste gemeentes accepteren automatische incasso met een klein kortinkje. De aanslag staat altijd op naam van de kadastrale eigenaar per 1 januari — koop je een pand in maart, dan betaalde de verkoper het IBI van dat jaar, tenzij anders afgesproken.
Voor niet-residente hosts die aangifte doen via Modelo 210 in het EU/EER-regime is IBI een van de belangrijkste aftrekbare kosten: naar rato van de verhuurde dagen. Voor niet-residenten buiten de EU is er geen aftrek.
Waarom dit belangrijk is
Koop je een pand om te verhuren en check je het IBI niet vóór de koop, dan kan dat tegenvallen: een woning met €200.000 kadastrale waarde en 1% tarief is €2.000 per jaar die geen enkele gast direct betaalt. Het is een vaste kost voor de eigenaar, aftrekbaar in Modelo 210 als je EU-resident bent maar evengoed reëel. Bekijk altijd het IBI-bedrag vóór de aankoop en vóór je je nachttarief vaststelt.