Wat is Modelo 210?
Modelo 210 is de Spaanse aangifte die je doet als je hier een huis hebt maar niet in Spanje woont. Je dient hem in bij de Agencia Tributaria (AEAT) voor twee dingen: wat je met verhuur verdient, of — als je het pand leeg laat — een "fictief inkomen" dat de fiscus rekent omdat je een tweede woning hebt.
Modelo 210 is de aangifte voor de Impuesto sobre la Renta de no Residentes (IRNR), oftewel de Spaanse non-resident inkomstenbelasting. De wettelijke basis is Real Decreto Legislativo 5/2004 en het formulier zelf werd goedgekeurd met Orden EHA/3316/2010. Woon je buiten Spanje maar bezit je hier vastgoed: dít is jouw aangifte — of je nu verhuurt of het pand zelf gebruikt.
De fiscus kijkt naar twee soorten inkomen. Verhuur je: dan geef je aan wat je incasseert minus kosten. Verhuur je niet: dan declareer je een fictief inkomen (renta imputada) — een percentage van de kadastrale waarde dat geldt als "voordeel" omdat je een tweede woning beschikbaar hebt zonder inkomsten.
Het tarief hangt af van waar je woont. Inwoner EU, IJsland, Liechtenstein of Noorwegen: 19%, en je mag kosten aftrekken (IBI, vve-bijdragen, hypotheekrente, 3% afschrijving, onderhoud) naar rato van de verhuurde dagen. Inwoner buiten de EU/EER: 24%, geen aftrek. Spanje heeft meer dan 90 verdragen tegen dubbele belasting — kijk welk verdrag op jouw land slaat voordat je aangifte doet.
Deadlines zijn gewijzigd sinds 2024. Voor huurinkomsten is sinds Orden HFP/1338/2023 de standaardmodus de jaarlijkse groepering: indiening tussen 1 en 20 januari van het jaar na het devengo (tussen 1 en 15 januari bij automatische incasso). Alleen fictief inkomen (lege woning): één keer per jaar, uiterlijk 31 december van het jaar erna. Geen papier — alles gaat digitaal via de elektronische sede van de AEAT met digitaal certificaat of Cl@ve PIN.
Waarom dit belangrijk is
Ook als je je woning geen dag verhuurt, moet je elk jaar het fictieve inkomen aangeven zolang je geen Spaanse fiscaal-ingezetene bent. Dat is de meest voorkomende fout: een eigenaar denkt "ik verdien niks, niks aan te geven" — en een paar jaar later komt de naheffing met boete. Boetes lopen van 50% tot 150% van de niet-betaalde belasting (Ley 58/2003 art. 191), plus 1% opslag per maand vertraging gedurende de eerste 12 maanden.