IVA 21% op toeristische verhuur: wat klopt er echt (2026)

Wat heeft de regering precies aangekondigd?

Op 29 juni 2026 kondigde de regering na de Consejo de Ministros een woonpakket in twee blokken aan: enerzijds regulering van temporada- en kamerverhuur (schriftelijk contract, dezelfde garanties als reguliere huur) plus een buitengewone contractverlenging; anderzijds maatregelen om betaalbare woningen te mobiliseren — waaronder het optrekken van de IVA op toeristische verhuur naar het algemene tarief van 21%.

Wees precies over de status: er is geen publieke decreettekst, geen ingangsdatum en geen bevestigde drempel. Alles wat vóór goedkeuring in de Consejo de Ministros en publicatie in het BOE verschijnt — dit artikel incluis — beschrijft een politiek voornemen, geen fiscale verplichting.

Welke IVA betaalt toeristische verhuur nú? (het echte vertrekpunt)

De geldende regel (art. 20.Uno.23º van Ley 37/1992) stelt woningverhuur vrij van IVA — óók toeristische verhuur per dag of week — zolang de verhuurder geen diensten eigen aan de hotelsector levert. De gast betaalt dan geen IVA en de verhuurder rekent niets door en trekt niets af.

Het verlaagde tarief van 10% (art. 91.Uno.2.2º) geldt uitsluitend als er wél hoteldiensten zijn: permanente receptie of gastenservice, periodieke schoonmaak en linnenwissel tijdens het verblijf, en vergelijkbaar. De Agencia Tributaria zegt uitdrukkelijk dat schoonmaak en linnenwissel bij in- en uitcheck, schoonmaak van gemeenschappelijke ruimten en technisch onderhoud níét meetellen.

Naast de IVA — en daar los van — zijn de huurinkomsten altijd belast: in de IRPF (residenten) of via het Modelo 210 in de IRNR (niet-residenten).

Hoe zou de 21% werken? Het meest waarschijnlijke mechanisme

Het decreet heeft geen publieke tekst, maar de socialistische fractie registreerde in mei 2025 de Proposición de Ley 122/000196, en dat mechanisme is de meest plausibele referentie: art. 20.Uno.23º LIVA wordt zo gewijzigd dat de vrijstelling niet meer geldt voor verhuur die per huurder de 30 nachten niet overschrijdt, in gemeenten met 10.000 of meer inwoners; en diezelfde verhuur wordt uitgesloten van het 10%-tarief — waardoor het algemene tarief van 21% overblijft.

Drie gevolgen van die redactie die vrijwel geen krantenkop haalt: het criterium is objectief (duur en gemeente), niet wíé verhuurt — particulieren en bedrijven gelijk; gemeubileerde verhuur mét hoteldiensten zou eveneens van 10 naar 21 gaan (hotels en hostals blijven op 10); en de inwerkingtreding stond op de eerste dag van het eerstvolgende kalenderkwartaal.

Dit alles is beredeneerde extrapolatie: het decreet kan dit mechanisme kopiëren, verzachten of aanscherpen. Tot het BOE zijn dit coördinaten, geen regels.

Wie zou het raken — en wie niet?

• STR-host met toeristische licentie (VUT/VT/HUT/ETV/VV): boekingen van dagen of weken zouden 21% moeten doorrekenen als de woning in een gemeente van ≥10.000 inwoners ligt.
• Hybride host (zomer toeristisch, winter temporada): gemengd regime per contract — zomerboekingen ≤30 nachten tegen 21%; de wintertemporada >30 nachten blijft vrijgesteld. De fiscale grens valt samen met de operationele.
• Temporada-verhuurder (contracten van maanden): buiten het bekende mechanisme, zolang het verblijf per huurder langer dan 30 nachten duurt en er geen hoteldiensten zijn.
• LAU-verhuurder van een hoofdverblijf: geen wijziging — aan de vrijstelling van art. 20.Uno.23º wordt niet geraakt.
• Gemeenten onder de 10.000 inwoners: ook korte verblijven zouden vrijgesteld blijven (volgens het PPL-mechanisme).
• Canarische Eilanden: vallen buiten het IVA-gebied; vivienda vacacional betaalt daar al 7% IGIC en een wijziging vergt een eigen Canarisch besluit — niets aangekondigd.

Welke verplichtingen zou het in de praktijk meebrengen?

Voor een nu vrijgestelde verhuurder verandert er niet alleen iets aan de prijs maar vooral aan de administratie: fiscale IVA-registratie, een factuur per verblijf met 21% erop, registerboeken en een kwartaalaangifte (Modelo 303) plus jaaroverzicht (Modelo 390).

Voor niet-residenten komt de IVA bóvenop de IRNR: het Modelo 210 blijft de huurinkomsten afrekenen (19% EU/EER met kostenaftrek, 24% daarbuiten zonder), en het Modelo 303 rekent de IVA af — twee parallelle sporen, want IVA volgt de ligging van het pand, niet de woonplaats van de eigenaar.

De minst geciteerde tegenhanger: wie IVA doorrekent, mag hem ook aftrekken. Verbouwingen, nutsvoorzieningen, platformcommissies en beheerdiensten leveren dan aftrekbare voorbelasting op — reële verlichting, al compenseert die zelden 21 doorberekende punten in een prijsgevoelige markt.

En op middellange termijn legt Richtlijn (EU) 2025/516 het sluitstuk: vanaf juli 2028 (optioneel) en januari 2030 (verplicht) treden platforms als Airbnb en Booking op als "geacht leverancier" en dragen zij de IVA af wanneer de verhuurder geen geldig btw-nummer opgeeft.

Komt het er ook echt door? Het precedent om te onthouden

De parlementaire rekensom is dezelfde die het prórroga-decreet in april deed sneuvelen: PP, Vox én Junts stemden tegen, en die norm was maar 37 dagen van kracht. Voor dit decreet heeft de regering minimaal de steun van Junts nodig — dat eigen fiscale prikkels eist — of hun onthouding plus de stem van Podemos, dat juist die prikkels afwijst. Het ministerie van Consumo rekent op convalidatie "vóór eind augustus".

Twee nuchtere overwegingen: ten eerste kan een real decreto-ley dat wezenlijke elementen van een belasting wijzigt juridisch worden aangevochten (fiscalisten wijzen al maanden op de frictie met art. 86 van de Grondwet — de reden dat ditzelfde mechanisme eerder als gewone wet werd behandeld). Ten tweede: ook als dít decreet sneuvelt, is de onderliggende richting Europees. De ViDA-richtlijn staat lidstaten al toe kortverhuur als hotelsector te behandelen, en platforms gaan tussen 2028 en 2030 IVA innen. De vraag is niet óf kort verblijf ooit belast wordt, maar wanneer en met welke kleine lettertjes.